ದೇವರು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಯಾಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ?
ಮನುಷ್ಯರು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೇ ಬದುಕಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ನೀವು ನಂಬುತ್ತೀರಾ? ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಿಫಲವಾದವು ಎಂದು ಪುರಾಣಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ದೇಹವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಏನು ಕೊರತೆಯಾಗಿತ್ತು?
ಮರುಮರು ವಿಫಲವಾದ ಸೃಷ್ಟಿ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ದೇಹಕ್ಕೆ ಆಕಾರವಿತ್ತು, ರಚನೆಯಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರೂ, ಆ ದೇಹಗಳು ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ – ಕೇವಲ ದೇಹವಿದ್ದರೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅದರೊಳಗೆ ಜೀವಶಕ್ತಿ ಇರಬೇಕು.
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಲಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಈ ನಿರಂತರ ವಿಫಲತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿಯವರು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು – “ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾಕೆ ಉಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ?” ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಬದಲಿಸಿತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಪರಿಹಾರ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ದೇವತೆಗಳು ಮಾನವ ದೇಹದ ಭಾಗವಾದ ಕ್ಷಣ
ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದೇವರೂ ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮಾನವ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
- ಸೂರ್ಯ ದೇವರು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು.
- ವಾಯು ದೇವರು ಉಸಿರನ್ನು ನೀಡಿದರು.
- ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ ವಾಣಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು.
- ವಿಷ್ಣು ಕಾರ್ಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು.
- ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.
- ಶಿವನು ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಕೇವಲ ದೇಹಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ವಾಹಕರಾದರು.
ಮಾನವ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಕ್ಷಣ
ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಮಣ್ಣಿನ ದೇಹ ಜೀವಂತವಾಯಿತು. ಅದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿತು, ಉಸಿರಾಡಿತು ಮತ್ತು ಅರಿವನ್ನು ಪಡೆದಿತು. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಮಾನವನ ಜನನವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಘಟನೆಯು ದೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಏಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಕಥೆಯೊಳಗಿನ ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶ
ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಕೇವಲ ದೇಹವಲ್ಲ. ಅವನೊಳಗೆ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಕಿರಣ ಅಡಗಿದೆ. ಯೋಚಿಸುವುದು, ಮಾತನಾಡುವುದು, ಅನುಭವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರತಿಫಲಗಳಾಗಿವೆ.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಹೊರಗಿನ ರೂಪದ ಕಡೆ ಗಮನಹರಿಸಿ, ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಾದ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ.
ದೇವರು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಯಾಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ – ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಹೊರಗಿಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಅರಿತಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು.